Mam straszny problem z obrazami ponieważ nie umiem ich sobie wyobrazić, a właśnie od nich jest tu gęsto, czasem może nawet jak film… Nie wiem ile w tym winy mojej wyobraźni a ile słów, tępa i bardzo specyficznych opisów. Przez specyficznych mam na myśli że widzę szczegóły ale brak nakierowania mnie na co i gdzie (albo może wyraźnego nakierowania). Sprawia ze czasem jestem w tekście a czasem chyba sam już sobie coś wyobrażam.

 Rytm mi jakoś nie siedzi do końca. jak czytam pierwsze akapity drugi raz to już mi łatwiej. Na pewno nie jest to łatwa lektura…

 Nie no jest tu coś co każe mi czytać do końca i jest coś co mówi żebym sobie zaczął to rozrysowywać xd

końcowo mam wrażenie że obrazy, bohater i niektóre zdania czy opisy … są trochę z innych bajek. 

Nie minus a raczej coś co może walnął byś w długim metrażu? znaczy dużo stron hehe. I tak wziąć i rozciągnąć niektóre pomysły. NWM ale spoko no i fabularnie ma sens dla mn… 

dryfują gdzieś daleko, poza zasięgiem logiki.

 

To jakaś fanaberia ? jedno z nielicznych zdań które brzmi jak z innego kraju. Ziomuś masz rytm lepszy niż nie jeden perkusista a twój dobór słów to dla mnie melodia,

Fajne. Polecam

No i ten klimat parnoty to dosłownie czuje dyskomfort i cieplej jakoś… nie ? xd

wgl mam wrażenie jak bym z typem szedł. Dynamika zakuta w słowach, pinkne.

PS

dobra po przeczytaniu całości mam takie “wow ty to chyba lubisz zapie… bardzo szybko, no wiesz” no przynajmniej wewnętrznie. Nie minus a ogromny plus stylu. Na 200+ stronach to bym dostał zadyszki.

Mroczno parno i szybko. hmmm może coś 18+ hehe

Ciężki a lekki w czytaniu kawałek. Trochę aż mnie w sercu coś zakuło i taka pustka na koniec ale jak bym czuł spadanie i jeszcze i jeszcze i …