Redaktor naczelny  Fahrenheita oraz członek zarządu Polskiej Fundacji Fantastyki Naukowej.

Miłośnik dobrej literatury (Neil Gaiman, Michel Houellebecq, Haruki Murakami, Terry Prachett, Zadie Smith, Janusz Głowacki, Jerzy Pilch, Andrzej Sapkowski, Łukasz Orbitowski, Jakub Żulczyk), filmów Woody'ego Allena i Wesa Andersona, klasycznej muzyki rockowej (Led Zeppelin, Pink Floyd, Dire Straits) oraz komiksów. 

Witam na profilu. Kilka słów przedstawienia.

Literacko: lubię fantastykę. Nie mogę powiedzieć, żebym przeczytał jej dużo, ale lubię. Głównie standardy: Tolkien, Sapkowski, Lem, Frank Herbert. Lubię też motywy fantastyczne w literaturze klasycznej, mitologie i legendy różnych kultur. Prócz tego do działalności literackiej i fantastycznej zaliczyłbym też prowadzenie sesji RPG na serwerze Aeris (Neverwinter Nights 2).

Epikę piszę w sumie od niedawna. Oczami wyobraźni widzę powieści wydawane w tysiącach egzemplarzy i licznych przekładach. No, może jedną wydaną powieść. Może choć opowiadanie wydane na papierze. ;) Tymczasem po prostu dobrze się bawię pisaniem.

Prywatnie: mąż i ojciec.

Zawodowo: świeżo upieczony lekarz (co objawia się w upodobaniu do tematyki medycznej).

Pozdrawiam i zapraszam do czytania i komentowania tekstów.

Moje zainteresowania koncentrują się wokół nauk ścisłych, filozofii, religii, muzyki, literatury, fotografii, grafiki komputerowej, polityki i życia społecznego - niekoniecznie w tej kolejności.

Chmury pomysłów pod sklepieniem czaszki zbierały się od bardzo dawna. W końcu nadszedł czas, żeby spadł deszcz i uderzyły pioruny.

Fanpage: https://www.facebook.com/TheWickedG/         

Literacko lubię twory przygodowe i fantastyczne – szczególnie dark fantasy. 

Zainteresowania ogólne to historia (szczególnie historia wojskowości i II wojna światowa), astronomia, muzyka i szeroko pojęta wiedza o świecie. Uwielbiam góry, podróże i naturę.

https://www.facebook.com/marcin.mon.autor

Dziewczynka z mandarynkami (drabble):
https://weryfikatorium.pl/forum/viewtopic.php?t=19973

“Stare kino” (tribble):
https://weryfikatorium.pl/forum/viewtopic.php?t=22259

“Gdy papier zapłacze”, tekst 1 bitwy:
https://weryfikatorium.pl/forum/viewtopic.php?f=43&t=22730

“Karykatura”

(Ilustracja do obrazu  Honoré Daumiera “Massacre de la rue Transnonain”):

https://weryfikatorium.pl/forum/viewtopic.php?f=93&t=24952&p=275234#p275234

Bądź płomieniem, nie ćmą.

Coś tam piszę, coś tam tworzę. 

Hare – pisze fantasy i aktualnie pracuje nad dłuższą formą osadzoną w autorskim świecie. W publikowanych fragmentach testuje tempo akcji, sposób prowadzenia scen dynamicznych oraz wprowadzanie elementów świata bez nadmiernej ekspozycji. Będę wdzięczny za merytoryczny feedback. 

Igor Myszkiewicz; na co dzień kustosz i plastyk w zielonogórskim Muzeum Ziemi Lubuskiej. Od trzech dekad w szeregach Zielonogórskiego Klubu Fantastyki Ad Astra, nieco krócej w Stowarzyszeniu Forum Art. Pomysłodawca i ilustrator antologii opowiadań fantastycznych "Fantazje Zielonogórskie"; autor ("Signum Temporis. Zielonogórskie pomniki i rzeźby plenerowe", "Galeria Twórców Galera. XX lat rejsu", "Krew Bachusa. Opowieści Zielonogórskie", "Ilustrowana Kronika Zielonej Góry", "O czarownicy i potworze. Zielonogórskie procesy o czary", „Obrazki z dziejów Zielonej Góry. Historia dla zabieganych”, „Zagreus”), a czasem współautor ("Monografia Okręgu Zielonogórskiego ZPAP", "Nie wszystek umrę", "Kronika Zielonogórskiego Rocka") publikacji o lubuskim środowisku kulturalnym i dziejach Winnego Grodu. Ilustrator książek i gier fabularnych, twórca komiksów, m.in. krzepiącej internetowej serii "Kryzys Wieku", "Zdeptak" (2009-2016), "Paprochów Historii. Zielonogórskich podróży w czasie", "W SEPII".

https://crow-creations.pl

https://facebook.com/lastman87

Jestem pisarzem fantasy, który łączy narrację literacką z obrazem. Moją pierwszą opublikowaną książkę — „Ogień w ciemnym lesie” — zilustrowałem samodzielnie, tworząc ręcznie rysowane obrazy do mrocznej, baśniowej historii.

Tworzę autorskie uniwersum osadzone w klimacie hard fantasy, czerpiące z mitologii słowiańskiej, ludowych wierzeń i dawnych wyobrażeń o świecie. W centrum moich historii stoi człowiek, jego wybory, słabości i moralne pęknięcia. Elementy fantastyczne pełnią rolę metafory i narzędzia narracyjnego, a nie celu samego w sobie.

W moich tekstach często powracają obrazy lasów, mokradeł i miejsc wykluczonych z ludzkiej pamięci — przestrzeni, w których przeszła krzywda nie znika, lecz przybiera fantastyczną formę. Pojawiające się tam istoty i zjawiska są echem ludzkiego żalu, gniewu i niespełnienia, a nie prostymi „potworami” do pokonania.