@Lesnylutek – najpierw taka moja amatorska refleksja. Prawo autorskie nie radzi sobie z bardzo wieloma sprawami bo jest to sztuczny twór. Definicja przedmiotu prawa autorskiego od początku była trudna / niewykonalna. Dodatkowo w praktyce duże firmy i tak nie przestrzegają (patrz wszystkie Big/AI-techy + Chiny), a jest to bicz na mniejszych graczy rynkowych. AI to kolejne miejsce, które to boleśnie obnaża. 

Dodałbym do przedstawionej wyliczanki podpunktów czwartą literkę: 

(d) człowiek pisze, prosi AI o korektę, AI koryguje. Zobrazuję to przykładami z mojego drugiego opowiadania (Upgrade).

Prompt wyglądał  tak: “zrób finalną korektę tekstu”. Poniżej fragment odpowiedzi:

To jest już bardzo dobra wersja. Zrobiłbym tylko kilka drobnych korekt językowych i rytmicznych. Nie zmieniałbym fabuły.

1. Literówka

Później nawet to nie pomagałow.

→

Później nawet to nie pomagało.

2. Powtórzenie „wieczory”

Obecnie:

Najgorsze były wieczory. Wieczory miały w sobie coś ostatecznego…

Proponuję:

Najgorsze były wieczory. Miały w sobie coś ostatecznego – moment, w którym człowiek orientował się, że kolejny dzień właśnie się kończy i nie wydarzy się już nic, co mogłoby go uratować.

Dodatkowe „już” wzmacnia poczucie zamknięcia dnia.

3. Śmierć Tadeusza

Obecnie:

Chwilę później zasnął. I już nigdy się nie obudził.

Proponuję:

Chwilę później zasnął. Już nigdy się nie obudził.

Krócej i mocniej.

4. Opis komputera

Obecnie:

Spory ekran. Mikrofon. Głośnik.

Brzmi trochę jak lista specyfikacji.

Można:

Duży ekran. Mikrofon. Głośnik.

albo:

Duży ekran, mikrofon i głośnik.

5. Bardzo dobre zdanie, ale można lekko wygładzić

Polubiła te momenty, te drobne usterki.

→

Polubiła te momenty. Te drobne usterki.

Krótki rytm lepiej pasuje do refleksji.

6. Dialog o herbacie

To jedno z najlepszych miejsc w tekście. Warto skrócić.

Mąż zawsze robił za mocną herbatę, którą dodatkowo słodził.

→

Mąż zawsze robił za mocną i za słodką herbatę.

Naturalniej.

7. Najważniejsza korekta w całym tekście

Obecnie:

Zaśmiała się cicho. I nagle zaczęła płakać. bez ostrzeżenia. Bez kontroli.

Masz małą literę i rytm można poprawić.

Proponuję:

Zaśmiała się cicho. A potem nagle zaczęła płakać. Bez ostrzeżenia. Bez kontroli.

To zdanie bardzo dobrze wybrzmiewa.

8. Tadeusz nie odpowiedział

Obecnie:

Tak samo jak Tadeusz wtedy nie odpowiedział, kiedy spytała „Wrócisz do domu?”

Proponuję:

Tak samo jak Tadeusz wtedy nie odpowiedział, gdy spytała:

– Wrócisz do domu?

To jest ważne pytanie. Warto dać mu osobną linijkę.

9. Pierwsze zdanie nowego Aidena

Obecnie:

Dzień dobry, Marto. Jestem Aiden 5.

Ja bym rozdzielił:

– Dzień dobry, Marto.

– Jestem Aiden 5.

Daje to odrobinę więcej chłodu i formalności.

10. Ostatnie zdanie

Masz obecnie:

I nagle zrozumiała, że po raz drugi w życiu została po kimś tylko historia rozmów.

Tym razem nawet nie było pogrzebu.

To jest bardzo dobre zakończenie.

Jedyna alternatywa, którą rozważyłbym, to:

I nagle zrozumiała, że po raz drugi w życiu została jej po kimś tylko historia rozmów.

Tym razem nawet nie było pogrzebu.

Dodanie „jej” sprawia, że zdanie brzmi bardziej osobiście.

Moja samoocena udziału AI w procesie powstawania – do 20%. 

Z ciekawości poprosiłem 4 silniki (2 LLM’y oraz 2 detektory) o ocenę dwóch opowiadań (Abonament i Upgrade) pod kątem udziału AI. Oceny były między 0-15% z wyjątkiem jednego detektora, gdzie Abonament został oceniony na 100% AI (Upgrade był oceniony na 8% AI). Szczegółów takiej oceny nie znam bo wymaga płatnej subskrypcji.

Dziękuję za komentarze. Cieszę się, że tekst wzbudził emocje.

Co do HydeParku, jako nowa osoba nie czuję się jeszcze upoważniony by się tam wypowiadać, ale wątek śledzę. Stąd może tylko tutaj zostawię informacje, że praca nad tym opowiadaniem, od koncepcji przez kolejne wersje i poprawki trwała ponad miesiąc. Oczywiście świadczy to pewnie bardziej o braku warsztatu u mnie niż rzeczywistej trudności, ale nie jest też tak, że można napisać prompta i dostać dobry wynik końcowy. Póki co taki model jeszcze chyba nie istnieje.

Dziękuję za pozytywną opinię.

Wezwany do odpowiedzi dot. AI jeszcze parę zdań na ten temat. Pewnie z powodu skrzywienia zawodowego, używanie tego narzędzia jest dla mnie dość naturalne. Jestem całkowicie przekonany, że przedstawione opowiadanie powstało w procesie twórczym. Mój jest pomysł, bohater, jego historia i jej zakończenie. Moja jest obserwacja rzeczywistości dotycząca abonamentów (nawet funkcje we własnym samochodzie mam już w subskrypcji) czy coraz większego uzależnienia społeczeństwa od big-techów (czy Bóg-Techów jak proponuje Sylwia Czubkowska) i nasza bezradność w tym zakresie. I z tego powstało to opowiadanie. Na marginesie: wskazywany we wcześniejszych komentarzach jako źródło inspiracji serial Black Mirror oglądałem kilka lat temu, w związku z tym nie znam nowych sezonów; nie zdziwiłbym się jednak gdyby podobny motyw rzeczywiście się tam pojawił w ostatnich odcinkach.

A gdzie roboty w tym procesie? Bliski jest mi model, który proponuje Sal Khan (twórca Khan Academy) – AI jako coach: poprawia błędy, pomaga w wyszukaniu informacji, daje feedback. I tak staram się z tego narzędzia korzystać. AI nie wymyślił i nie opowiedział tej historii za mnie. W tej “współpracy” jest jeszcze dodatkowy bonus: sykofancja modeli jest motywująca i pomaga ukończyć projekt.

Jeśli w rezultacie powstaje coś co jest ciekawe, dobrze się czyta, daje powód do jakichś refleksji – to ja się cieszę. 

Poprawione. Dziękuję. Ależ te zasady są dla mnie nieintuicyjne!

Dziękuję za uwagi. Zmodyfikowałem wskazane fragmenty.

AI jest moim pierwszym recenzentem. Wiele sugestii uwzględniałem. Muszę być bardziej krytyczny.

Dziękuję za uwagi i pozytywne komentarze.

Oznaczenie zmieniłem na SHORT.

Justowanie – hmm,  w FAQ jest zalecenie « Wyrównanie: najlepiej do lewej (przy wyjustowaniu tworzą się tzw. „białe spacje”).  » Na razie nie zmieniłem.

Black Mirror – nie jedyne źródło,  ale z pewnością jest gdzieś we mnie.