Tym razem urywek historii z czasów drugiej wojny światowej i gorzka dla naszego narodu tematyka, skrzętnie zamiatana pod dywan przez “Wielkie Mocarstwa”.
Drabbelek podwójny, oby jasno i klarownie przedstawiony. :)
Zapraszam i dziękuję za Wasz czas. :) Pozdrawiam. :)
– Te dzieci praktycznie już są martwe! – grzmiał Jeden Głos Świata.
– Przesądzone! – wtórował Drugi Głos.
– Nie patrzmy na poświęcenie Polaków! Głupi naród, zawsze wykrwawiał się za innych! Myślmy o sobie! – dodał Trzeci Głos.
– Racja, Hitler jest nieobliczalny! – popierała reszta Głosów Świata.
Sala konferencyjna grzmiała od wiwatów.
– Nie!
Cisza zaległa nagle i niespodziewanie.
– Kto to powiedział? – Pierwszy Głos Świata zmarszczył brwi.
– Ja! – Indyjski maharadża Jam Saheb wstał i ukłonił się nisko.
– Co ty wiesz o losie polskich sierot, wypuszczonych przez Sowietów? – prychnął lekceważąco Drugi Głos Świata.
– Znam Polaków oraz ich dziedzictwo. To mądry i odważny naród. Podstępnie zabrano mu ojczyznę, więc walczy z faszystami na wszystkich waszych frontach. Pomogę biednym sierotom – stwierdził odważnie.
– Brednie! – ryknął Trzeci Głos Świata. – Nie wiesz, na co się porywasz, głupcze! To ponad siedemset tysięcy zabiedzonych, schorowanych, bezdomnych istot!
– Już nie – odrzekł maharadża z uśmiechem.
Uniósł dłoń.
Nad nim pojawił się portal z przybywającymi do Indii dziećmi. Jam Saheb przeniósł się tam, przemawiając do nich serdecznie:
– Zapraszam. Nie jesteście już sierotami, lecz moimi dziećmi.
Portal zniknął.
– Czy on dał nam właśnie lekcję? – zapytał szeptem Pierwszy Głos Świata.
– Nie potrzebuję dodatkowych studiów! Mam tytuł profesora z dwudziestu fakultetów! – prychnął Drugi Głos.
– Z przyzwoitości też? – padło z sali.
Odpowiedziała cisza.
(Maharadża Jam Saheb Digvijay Sinhji z Nawanagaru w Indiach w otoczeniu grupy polskich dzieci, ewakuowanych z sowieckich łagrów w 1942 roku, fakt.pl)
Znów pięknie łączysz tematy historyczne z elementami fantastycznymi. A jednocześnie gdzieś między wierszami zadajesz ważne pytania!
Dziękuję, Marzanie, taki miałam cel. 
Pozdrawiam serdecznie. 
Pecunia non olet
– Kto to powiedział? – Zmarszczył brwi Pierwszy Głos Świata.
---> “Pierwszy Głos Świata zmarszczył brwi”.
Inwersja traci rację bytu, skoro didaskalia nie są kontynuacją zdania rozpoczętego kwestią dialogową, co byłoby zasygnalizowane przez małą literę po półpauzie (literę słusznie nieobecną – brak czynności “odpaszczowej”).
Maharadża daje lekcję światu, Bruce czytelnikom ;) Znaczy – pouczające :)
Głosy nieco bajkowe (wystarczający element fantastyczny ;)), bo politycy lubią owijać w bawełnę. Ale rozumiem, że Ty je odwinęłaś specjalnie, żeby pokazać, co uczestnicy dyskusji naprawdę myślą. I jak tu nie lubić maharadży Jama Saheba Digvijaya Sinhjiego z Nawanagaru.
Total recognition is cliché; total surprise is alienating.
Tak, Jerohu, odwinięcie było celowe. :)
Dziękuję za wskazówkę, przestawię te wyrazy. :)
Pozdrawiam serdecznie. ;)
Pecunia non olet
Kimże jestem by oceniać, ale przeczytałem, że komentarze to dobro, więc jak przeczytałem to skomentuję :) podoba mi się pomysł z tymi głosami świata jak w Fundacji trochę. Polemizowałbym z tym podstępem, bo w mojej ocenie polskie elity oddały w zasadzie same, prawie bez walki, za kasę tę naszą Polskę.
To jednak trochę niestosowne, że dzieci mają większe brody niż maharadża ;)
Total recognition is cliché; total surprise is alienating.
Myślałem, że to będzie opowieść o nieuznawaniu rozbiorów przez Imperium Osmańskie, a tu myk, zupełnie nowy fakt historyczny, dzięki bruce!
Chociaż przy ponownym czytaniu już pierwsze zdanie pokazuje inny kierunek, a to podobno jedna z cech najlepszych pisarzy, więc gratuluję i dobra robota!
Prestidigitator
Zacnie przedstawiony kolejny epizod z przeszłości. :)
Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.
Witam serdecznie kolejnych Czytelników. :)
Tloku303, zasygnalizowałeś ważne problemy. Elity decydowały, “szarzy” ludzie umierali… :(
To jednak trochę niestosowne, że dzieci mają większe brody niż maharadża ;)
Jerohu, słuszna uwaga. 
Oj, Prestidigitatorze, zdecydowanie mnie przeceniasz; jak ja bym chciała umieć tak pisać…
Cieszę się bardzo z takiej opinii, Regulatorzy. :)
Pozdrawiam Was serdecznie i bardzo dziękuję. 
Pecunia non olet
Całkiem niedawno czytałam właśnie artykuł o tym człowieku. Niesamowita historia, dająca dużo do myślenia, że pomoc czasem otrzymuje się z nieoczywistych miejsce i od ludzi którzy niczego nie oczekują w zamian.
Prawdę powiedziawszy po tytule myślałam, że będzie tu historia, tej arystokratki z ameryki, która wydała cały swój majątek na pomoc młodym wykorzystywanym dziewczynom w Ameryce pn. Nie pamiętam jej nazwiska, wiem jedynie, że zmarła w wieku 57 lat, a jej organizacja nadal działa.
Nie mniej ten podwójny drabelek też jest super.
Pozdrawiam i weny życzę.
Poruszająca historyjka. Fajnie, że znajdujesz takie rzeczy. 
pozdrawiam
rr
Ech, “elyty” powinny się więcej uczyć.
Kolejny ciekawy kawałek historii.
Babska logika rządzi!
Dzięks, CZARNA2. Fakt – podobnych “lekcji” mamy w historii sporo. :)
Robercie Raksie, miło mi ogromnie. :)
Finklo, to prawda – im więcej rozumów ktoś zjadł, tym mniej rozumu i zdrowego rozsądku pozostało w nim samym, a cierpią, jak zwykle, najbiedniejsi…
Bardzo Wam dziękuję i pozdrawiam ciepło.
Pecunia non olet
I “zaliczona” kolejna lekcja historii. Wtorek mogę więc uznać za udany (podobnie, jak i ten drubbelek) 
Those who don't believe in magic will never find it
Cześć! ;)
Ciekawe, choć bardzo specyficzne. Na pewno dające do myślenia. Zaskoczyło mnie, że są tutaj realne wydarzenia historyczne.
Chociaż najczęściej czytam tu horrory to… podobało mi się to!
Pozdrawiam! ;)
OldGuard, ukłony dla Ciebie. :)
Dovio, wolałabym pisać dobre horrory, lecz – nie umiem… :)
Pozdrawiam Was serdecznie i dziękuję za wpisy oraz tak pochlebne opinie.
Pecunia non olet
Głupi naród, zawsze wykrwawiał się za innych!
A byłby mądry, gdyby wykrwawiał się za swój kraj, przecież kraj to ludzie? Pytam prowokacyjnie.
Brawo, Bruce. Dałaś nam wszystkim lekcję. :)
