Maszyna do modyfikacji języka

Wynalezienie maszyny zdolnej do modyfikacji języka było pomysłem. Dostałem nawet za to parę nagród. Działała nadzwyczaj prosto, zwyczajnie wymazując słowo i jego znaczenie z użytku za pomocą fal… No, tych… Ech. Nieważne, działała. Tak czy tak, wszyscy o części mowy zapominali, tak jakby nigdy nie istniała. Kiedy usunąłem słowo „jabłko”, patrzyliśmy na te owoce, ale nie sposób było określić, czym one są. Znaliśmy ich smak, zapach, konsystencję i wszystko inne, ale nazwać je było niemożliwością. Nikt nie mógł przypomnieć sobie tego słowa. Potem oczywiście wszystko wróciło do normy. Prezydent wydał dyspozycję, że wynalazek jest i nie należy go używać. Pozostał więc eksperymentem.

Teraz jednak problem stanowi co innego. Jakiś żartowniś lub idiota z laboratorium postanowił zabawić się maszyną i usunąć tę część mowy, która odpowiada na pytania: Jaki? Jaka? Jakie?, a której nazwy wymienić nie mogę, bo jej nie ma. Tak więc wszystko stało się… No właśnie. Koszmar pisarzy i gawędziarzy, zbawienie ścisłowców. Nagrywam tę wiadomość, piję kawę, która nie wiem, jaka jest i staram się od godziny naprawić maszynę, ale bez skutku. Może ten kretyn popsuł coś po drodze. Zawsze pozostaje mi reset. Boję się, że to tylko pogorszy sprawę, jeśli maszyna faktycznie została… coś z nią zrobiono, ale przecież świat musi być zdolny do określenia go słowami! A co tam, resetuję! W najgorszym przypadku pozbędziemy się też innych

.

.

.

Mhm… Hm…

A…

B….

O!

Ech…

J. A. K. G. O. D. O. R. W. Ę. T. O. Z. A. B. I. J. Ę.