Chichot

“Nie masz za grosz honoru ! Plują ci w twarz, a ty mówisz, że deszcz pada !”. Waldek usłyszał głos “kochającej go” teściowej jakby to było teraz a nie ponad 50 lat temu. Chodziło o to, że ona ciągle mu dogryzała a on pozwalał się obrażać. A co niby miał jej zrobić ?  Zaraz ! A może wcale nie o to jej szło ? Nagle jakby zbudził się z długiego snu.  Teraz znów patrzył na plik listów …  Każdy list zaczynał się od słów “Kochany Misiu !”. Wszyscy tak zwracali się do Lidki. Misiu. To jeszcze nic nie znaczyło. Ale kochany ? Tamtego wieczoru byli u nich kumple, było winko i papieroski. Przyjęcie, jak zawsze, odbywało się w wielkiej kuchni mieszkania jej mamusi, w którym i oni mieszkali. Niestety jeszcze nie mieli swojego kąta. Lidka wysłała go po zapalniczkę, która miała być w torebce, na dnie wielkiej szafy w ich pokoju. Tylko, że tam były dwie torebki, a on otworzył tę drugą … Te listy… Wszystkie zaadresowane dobrze znanym mu charakterem pisma. Nadawcą był Maciek. Kolega. Wszyscy byli instruktorami harcerskimi prowadzącymi jeden ze szczepow hufca warszawskiego. Razem jeździli na obozy. Przyjaźnili się. Z Lidką był od trzeciej klasy liceum, czyli już od ponad sześciu lat. Od ponad roku byli małżeństwem. Ufał jej całkowicie i bez reszty. Przychodzili do nich jego koledzy i koleżanki i jej koledzy i koleżanki. Wszyscy stali się grupą przyjaciól. Maciek był najczęstszym gościem. Mama Lidki nie cierpiała Waldka, bo baaardzo lubiła Maćka i uważała, że to on powinien zostać jej zięciem. Waldek nie był święty – otworzył pierwszy list. List sprzed ponad roku… “Kochany Misiu !  Jak mogłaś mi to zrobić !  Jak mogłaś NAM to zrobić. Wiem, że bardzo zgniewała Cię moja decyzja o powrocie po studiach na wieś. Ale przecież po to studiowałem na SGGW, by wrócić i zrobić u nas coś ważnego. …”.  Lidka od 3 lat miała wspólne plany z Maćkiem i tylko jeden Waldek był tak ślepy, że nie widział ich romansu … A ona trzymała go w rezerwie, choć już nie był jej potrzebny do zdania matury z matematyki. Ale była i z nim i, jak się okazało, z Maćkiem … To nie mogło być prawdą… Zapakował listy do kopert, koperty obwiązał z powrotem staroświecką czerwoną tasiemką i włożył paczuszkę do starej torebki Lidki. A potem … Potem wyparł to, co zobaczył. Na ponad pół wieku zapomniał o tym co zobaczył. Zapomniał o tym, jak w drugim już roku po ich ślubie Lidka potrafiła nie wrócić na noc do domu, a jej mamusia opieprzyła go za to, że całą noc świeciła się lampa. Bo Waldek czekał. A kiedy rano niespokojny czekał pod Lidki pracą, ta zdumiona spytała go “A ty co tutaj robisz ?” I jak gdyby nigdy nic poszła do biura. A on później  zadowolił się tekstem “aaa wypiłyśmy z Danką za dużo …”. I nadal bezgranicznie jej ufał. Teraz Lidki od prawie roku nie było już na świecie, ich dzieci były dorosłe, a wnuczka miała 19 lat. I co niby miał teraz zrobić z niepotrzebną pamięcią ? A pamięć uparcie szeptała “to dlatego Li zawsze Cię krytykowała. Dlatego w każdej dyskusji stawała po stronie tych, którzy mieli inne zdanie niż ty. Dlatego ty zawsze byłeś winien wszystkiemu. To dlatego kochali się raz na kilka tygodni, a ona leżała … Dlatego wreszcie w wieku 40 lat usłyszał to straszne “W naszym wieku moglibyśmy się już przestać wygłupiać””. To byl ostatni raz gdy próbował się z nią kochać. Ale jeszcze nie uwierzył, że to koniec. Dwa i pół roku przeżył w całkowitym celibacie czekając…  Aż, w zupełnie niezaplanowanej sytuacji, przyszła do jego łóżka dziewczyna. Napisał Lidce, że się zakochał. Po pewnym czasie zaproponował rozwód. Lidka rozpłakała się i powiedziała “A ja…” durny wyobraił sobie, że usłyszy zaraz “tak cię kochałam”, ale usłyszał jedynie “byłam ciebie taka pewna !”. Więc pojechał do tamtej i miotał się pomiędzy dwoma domami. I trwało to niemal 10 lat. Aż okazało się, że Lidka ma raka piersi, a Waldek uświadomił sobie, że nigdy nie przestał jej kochać.

Lidka nie poszła na studia, bo mamusia od dziecka wmawiała w nią, że jest głupia, brzydka i gruba. A Lidka była inteligentną, oczytaną, pracowitą dziewczyną o niepospolitej urodzie, cudownych szczupłych dłoniach i delikatnych palcach. Nie, nie była taka chuda jak modne modelki. Ale nie była gruba. A on uwielbiał jej ciało i przez 23 lata nie spojrzał na inną kobietę inaczej niż na koleżankę, przyjaciółkę. A Lidka nie potrafiła mu powiedzieć, że zakochała się w Maćku. Bo Waldek pisał jej w liceum prace z fizyki i klasówki z matmy. Bo podłożyl jej ściągę na maturze z matmy. Bo to, bo tamto, bo jeszcze coś … I tak minęło im życie … Kilkadziesiąt lat białego małżeństwa. Jak biały walc, do którego pani nie zaprosiła pana.