Opowiadanie na Andrzejki, udało się wrzucić z 29.10 na 30.10, więc przynajmniej to wyszło. Zapraszam do lektury i podzielenia się opinią :)
(wiem, że długie tytuły są domeną jedynego Cezara x2, ale mój ma tylko dwie linijki, zatem chyba trudno mnie posądzić plagiat tego, skądinąd znakomitego i świetnie wykonywanego przez wyżej wymienionego, pomysłu ;) )
Dyndający na wietrze szyld informował: „Usługi ceromantyczne – Jagna i wróżspólniczki – razem od dekad”. Na przekór miejskiej uchwale krajobrazowej litery podświetlono neonowym zaklęciem, którego żółtawy blask rozpraszał się niemrawo w zamglonym powietrzu. W takie mroczne wieczory, gdy różnorakie widma przeszłości i przyszłości zaglądają przez zaparowane szyby do ciepłych pomieszczeń, a obawy i troski wpełzają ukradkiem do umysłów i serc, widok tak oznaczonego przybytku mógł być kuszący dla przeciętnego, styranego jesienią konsumenta.
Dzwonek przy drzwiach wydał nieprzyjemnie głośny dla ucha dźwięk, a niewielki breloczek głowy z zaszytymi oczami zakołysał się dynamicznie.
– Klienta mamy! Do roboty, wredne obiboki, bo wam skrzydeł nigdy nie odkleję! – zaskrzeczała główka.
Przybysz odchrząknął znacząco, a wtedy mała krzykaczka zatrzęsła się, obróciła wokół własnej osi, a następnie oznajmiła uprzejmym głosem:
– Witamy serdecznie w naszym zakładzie. Wybierz usługę i daj się porwać w świat przyszłości. „Jagna i wróżspólniczki” świadczy usługi najwyższej jakości od czterdziestu dekad, spełniając wszelkie standardy branżowe. Wosk, uwolnij się od trosk!
Gdy komunikat się zakończył, w pomieszczeniu zapanowała nieprzyjemna cisza. Dopiero po chwili głośne słowa przestały wibrować w uszach przybyłego i dało się usłyszeć skwierczenie topionego wosku, którego zapach lekko wypełniał nozdrza.
Wtedy z zaplecza wyłoniła się urocza, młodziutka blondynka, obdarzając klienta ciepłym, niemal magicznym uśmiechem.
– Witamy pana serdecznie. Z której oferty naszego zakładu chciałby pan skorzystać?
– Od kontroli usług jest inny urząd i też ponoć mają swoje zastrzeżenia co do regulaminów promocji listopadowych. Nie przyszedłem do pani, a dla pani – wyjaśnił z urzędniczą szorstkością mężczyzna, wyjmując kilkustronicowy formularz.
– Jestem z urzędu Przeciwmagicznej Interwencji Pracowniczej. Słyszałem, że pani Jagny nie ma po godzinach, a zakład wciąż działa. Uznałem, że będą to komfortowe dla pań warunki kontroli.
Blondynka zrobiła duże oczy.
– Kiedy my nie…
– Wiem, żadnych naruszeń nie ma. Słyszałem tę śpiewkę już setki razy. Powiem pani tak, mam lata doświadczenia i wiem, że każdy wampirzy pracodawca to krwiopijca, a wszystkie wiedźmy stosują magię w pracy i nie przestrzegają zasad BHP. Proszę mi najpierw okazać podstawy zatrudnienia pracowników.
Udali się na zaplecze, gdzie wśród starych zwojów inspektor odnalazł interesujące go dokumenty, spisane srebrnym pismem oraz podpisane podejrzanie czerwonym atramentem.
– Oczywiście… – westchnął. – Czy pani Jagna nie wie, że ponad dekadę temu zdelegalizowano zatrudnienie na podstawie umowy uroku, paktu lub zaklęcia na czas nieokreślony? Wszystkie panie pracujecie nielegalnie, w wyniku związania siłą magiczną, bez wynagrodzenia. Nie wspomnę już o zakazie zatrudniania wróżek do pracy fizycznej. Informuję, że PIP ma prawo wnieść pozew do Trybunału Łowców Czarownic o zmianę podstawy zatrudnienia na umowę o pracę, co uczynimy w najbliższym czasie – powiedział, odhaczając na formularzu kilka okienek. – Skrzydła do góry, to w pani interesie!
Blondynka milczała i trudno było powiedzieć, czy odczuwa ulgę, czy strach. Być może też umowa uroku zawierała klauzulę zakazującą niepochlebnych opinii o zakładzie. Zdarzały się takie sytuacje.
Inspektor przeszedł do hali, gdzie świadczono usługi ceromantyczne. Zapach wosku był bardzo intensywny. Znajdował się tu wielki, nagrzany tygiel, podpięty do skomplikowanej aparatury naczyń połączonych, która po pociągnięciu wajchy przelewała wosk przez ucho od zamocowanego na stałe klucza, prosto do balii z zimną wodą. Obsługą zajmowały się dwie pozostałe pracownice: brunetka i rudowłosa. Na widok mężczyzny, pierwsza z nich odruchowo uruchomiła maszynerię, a ciekły wosk polał się przez kolejne rurki.
– Głupia! To nie klient, tylko pan inspektor z PIP-u! – warknęła blondynka.
Dziewczęta zaczęły się sprzeczać szeptem, dzięki czemu inspektor mógł spokojnie przyjrzeć się aparaturze zatwierdzonej do użytku jeszcze pieczęcią zmarłego przed czterystu laty króla. Wytrawne ucho kontrolera i tak wychwyciło słowa kłótni pracownic.
– Wiesz, jak szefowa podchodzi do marnowania towaru!
– Zaklęcie rozszerzy się na porę nocną!
– I jeszcze będziemy musiały naprawić szkodę wróżkowym pyłkiem!
Inspektor, mrucząc pod nosem, kontynuował obchód, a następnie zrobił kilka notatek na formularzu. Znajdował dokładnie to, czego się spodziewał po wiedźmowym zakładzie produkcyjno-usługowym. Zostało jeszcze kilka pytań.
– Przepraszam panie, a te świece, to ile mają lumenów? A ten trójnogi stołek, to chyba bez oparcia i podłokietników z regulowaną wysokością? Mają panie odzież i obuwie robocze do pracy z wrzącym woskiem? Aparatura certyfikowana przez Łowców Wiedźm i zawierająca oznaczenie “Przeznaczone do kontaktu z wróżkami”?
Dziewczęta zamilkły, wbijając niepewne spojrzenia w inspektora, co ten skwitował tylko kilkoma notatkami na formularzu i ruszył do wyjścia.
– Sądzę, że rychło pani Jagna może spodziewać się wizyty Łowców Wiedźm z wezwaniem do Trybunału. Skrzydełka do góry, szanowne panie, już wkrótce wasz los się poprawi i wróżę to ja, inspektor PIP-u, na podstawie dokumentacji i prawa, a nie jakaś stara baba, patrząc w wosk! – oznajmił, wychodząc.
Na krótką chwilę zapanowała cisza. Potem brelok głowy zadyndał w dwie strony i zaskrzeczał głośno:
– Do roboty, wy małe wredne wróżęta!
Dziewczęta, patrząc po sobie smętnie, musiały posłusznie udać się do hali. Znów były bezwzględnie poddane magicznym kontraktom.
– Przecież ja mu zrobiłam wróżbę! – zawołała brunetka.
Podekscytowane podbiegły do balii z wodą, gdzie wciąż pływała w miarę jednolita figura z zastygłego wosku. Blondynka podniosła ją i za pomocą świecy rzuciła cień na ścianę.
Chwilę dumały nad przepowiednią dla inspektora, ale przecież były wróżkami i znały się na rzeczy. Niemal jednocześnie i z niekłamaną radością powiedziały:
– W najbliższym czasie inspektor przyczyni się do zdecydowanej poprawy w tym zakładzie!
Niecały rok później, do „Jagna i wróżspólniczki” zawitał inny pracownik PIP. Poprzednio zlecona kontrola nie wykazała naruszeń prawa, ale Łowcy Wiedźm z całym swoim puryzmem znów naciskali, by przetrzepać zakład. Skądinąd inspektor, który był tu wcześniej, zwolnił się następnego dnia i podobno więcej już go nie widziano, a raport złożył dziwnie wybrakowany i generalnie pozytywny.
Gdy kontroler wszedł do środka, dzwonek przy drzwiach wydał nieprzyjemnie głośny dźwięk, a breloki dwóch głów obok zakołysały się, rzucając przybyłemu okrutne „spojrzenie” zaszytych oczu. Następnie męska głowa przemówiła aksamitnym głosem.
– Witamy serdecznie w naszym zakładzie. Wybierz usługę i daj się porwać w świat przyszłości. „Jagna i wróżspólniczki” świadczy usługi najwyższej jakości od czterdziestu dekad, spełniając wszelkie standardy branżowe. Szczycimy się najlepszymi pracownicami z ogromnym doświadczeniem i długim stażem pracy. W roku ubiegłym zakład został nagrodzony kryształową odznaką „Pracodawca szczególnie zasłużony dla wróżek” za promowanie stabilnego zatrudnienia. A teraz zapraszamy do skorzystania z wróżby. Wosk, uwolnij się od trosk!
Głos breloka wydał się inspektorowi znajomy. Wzruszył jednak ramionami i mruknął pod nosem.
– Dostrzegam poprawy w marketingu.
Witaj!
Świetne! Pomysłowe, lekkie, zabawne, z przestrogą dla kolejnych nadgorliwych inspektorów i z morałem. :)
Klikam, pozdrawiam serdecznie. :)
Pecunia non olet
Ave, B(4xe)cki! :D
Chyba powstaje nowy gatunek – fantastyka absurdalno-prawnicza :D
Cóż mogę napisać? Nie jest łatwo znaleźć dobrego pracodawcę, ale jeszcze trudniej znaleźć dobrego pracownika :P Kontrola Inspekcji Pracy w zakładzie ceromantycznym (fajny wyraz, tak na marginesie!) wyszła całkiem sympatycznie, a nawet gdzieniegdzie uśmiechnęła! ;]
Klikam ;]
edit: a jednak muszę trochę ponarzekać – za krótki tytuł :(
Jak opisał mnie pewien zacny Bard: "Szyszkowy Czempion Nieskończoności – lord lata, imperator szortów, najwspanialsza portalowa Szyszunia"
Cześć,
Fajny, zabawny szort. Dobre połączenie świata fantasy z biurokracją świata realnego. Skojarzył mi się trochę z Pratchettem, więc wywołał u mnie miłe wspomnienia.
Pozdrawiam i klikam
rr
Hej!
Ciekawy, lekki szorcik. Fajna fuzja biurokracyjno-fantastyczna. Bardzo przyjemnie się czytało.
Oczywiście klikam!
Pozdrawiam!
You cannot petition the Lord with prayer!
bruce
bardzo dziękuję! Jakiekolwiek wywołane uśmiechy traktuję jako wielki sukces, bo tekst w sumie powstał w jeden wieczór i to na szybko w związku z okazją. A że zawsze wypada z morałem, no cóż, ja nie potrafię bez niego ;)
Pozdrawiam Cię serdecznie!
Ave Cezarze x2, chwała i sława
Chyba powstaje nowy gatunek – fantastyka absurdalno-prawnicza :D
I teraz trzeba sobie odpowiedzieć na jedno (zaje*iście) ważne pytanie: czy nam to przeszkadza? ;)
Kontrola Inspekcji Pracy w zakładzie ceromantycznym (fajny wyraz, tak na marginesie!)
A “ceromancję” przyznam poznałem dopiero na potrzeby tekstu, ale zgadzam się, że jakieś takie wdzięczne (i wcale nie nasuwa skojarzenia z inną dziedziną “magiczną” związaną z khem… czymś innym).
edit: a jednak muszę trochę ponarzekać – za krótki tytuł :(
Nie chciałbym wchodzić w dziedzinę, w której jesteś mistrzem ;)
Dzięki, pozdrawiam!
Robercie
dziękuję za bardzo miłe słowa! Prachett, mam wrażenie, to by jeszcze zagmatwał, dodał absurdu, a mimo tego nadał wszystkiemu jeszcze więcej sensu, niemniej Twoje słowa mi schlebiają.
Pozdrawiam!!!
Michaelu
dzięki za wpadnięcie i za klika naturalnie! Bardzo się cieszę, że się spodobało :)
Pozdrawiam!
I teraz trzeba sobie odpowiedzieć na jedno (zaje*iście) ważne pytanie: czy nam to przeszkadza? ;)
Zupełnie nie! ;)
Jak opisał mnie pewien zacny Bard: "Szyszkowy Czempion Nieskończoności – lord lata, imperator szortów, najwspanialsza portalowa Szyszunia"
Beeeecki, pozdrawiam i także dziękuję. 
Pecunia non olet
A więc inspektor został zmuszony do niewolniczej pracy jako trupia główka przy wejściu? Nie no, za coś takiego należałaby się surowa grzywna, może nawet tysiąc złotych, to by wiedźma zobaczyła. W każdym razie zabawny i sprawnie napisany tekst. Dobrze byłoby dorzucić ostatniego klika do biblioteki, więc to właśnie zrobię.
“Wróżwspólniczki” – dobre ćwiczenie na dykcję :)
Bardzo zabawne opowiadanie. Urzędnicza rutyna, z pozoru bardzo odległa od świata magicznego, tutaj pasuje znakomicie. Dobrze się bawiłem.
freki!
witam serdecznie!
Nie no, za coś takiego należałaby się surowa grzywna, może nawet tysiąc złotych, to by wiedźma zobaczyła
Naturalnie! A że małe wróżeczki wypracują zysk na tę grzywnę… cóż odwieczne prawo magii ;)
Dzięki za doklikanie, (chyba mi się pierwszy raz zdarzyło mieć pięć klików na pięciu pierwszych komentujących, miły szok) pozdrawiam serdecznie!
czeke!
dzięki, że wpadłeś, miło :)
“Wróżwspólniczki” – dobre ćwiczenie na dykcję :)
Jak się nad tym zastanowiłem, to napisać przyszło mi to o wiele łatwiej niż wypowiedzieć.
Dzięki za dobre słowo, pozdrawiam!
A…
bruce
czuję się zobowiązany powiedzieć, że dziękuję i pozdrawiam!
Uuuu, za napaść na urzędnika na służbie Jagna powinna grubo beknąć… Dziwne, że pracownicy PIP nie są chronieni przed atakami.
Czytało się przyjemnie, miły, lekko absurdalny humorek.
Dziedzina fantastyczno-urzędniczo-prawna już istnieje. Pierwszy raz natknęłam się na nią w książce Mileny Wójtowicz “Podatek”. To o pracownicy magicznego urzędu skarbowego. Ta autorka jeszcze w późniejszej książce miała coś o magicznym BHP, więc gałąź fantastyki wydaje nowe listki i smaczne owoce.
Babska logika rządzi!
Czołem Finklo!
Aż sobie sprawdziłem i tak, inspektor PIPu byłby jak najbardziej chroniony jak funkcjonariusz, zatem w razie zgłoszeń do Trybunału Łowców Wiedźm wypadałoby jednak postępowanie wszcząć. Któż jednak mógłby złożyć donos, wobec potężnych i wiążących czarów Jagny? Wszakże zaklęcia domeny etatystycznej to nie żarty, spętują na czas określony bądź nieokreślony.
Dziedzina fantastyczno-urzędniczo-prawna już istnieje. Pierwszy raz natknęłam się na nią w książce Mileny Wójtowicz “Podatek”. To o pracownicy magicznego urzędu skarbowego. Ta autorka jeszcze w późniejszej książce miała coś o magicznym BHP, więc gałąź fantastyki wydaje nowe listki i smaczne owoce.
A tych pozycji nie znałem, dzięki za polecajkę. Sądzę, że chcąc nie chcąc szorty absurdalno-prawne czasami się z mojej strony pojawiać będą, bo czasem trzeba sobie rzeczywistość zawodową umilić ironiczną fantastyką. Wiadomo, że mistrzem tego jest Cezary, ale i MichaelBullfinch takie tematy bardzo zręcznie porusza, paru innych Użytkowników również. Kiedyś trzeba będzie konkurs zrobić ;)
Cieszę się, że się podobało!
No, dla mnie wątki o BHP wampirów były bardzo miodne.
O, świetny pomysł na konkurs!
Babska logika rządzi!
O, świetny pomysł na konkurs!
Well… Trzeba pomyśleć
Hej,
zabawny pomysł i bardzo przyjemna lektura, choć inspektor marnie skończył. Szkoda też wykorzystywanych wróżek… Że też nie założyły żadnych związków zawodowych? Powinien powałęsać się tam jakiś wróżbita z wąsami i zrobić porządek!
Przez zaparowane okiennice
Okiennice to te zewnętrzne osłony okien, zazwyczaj drewniane. Z tym zaparowaniem raczej nie pasuje… :D
Pozdrawiam! :)
Czołem Marszawo!
Okiennice to te zewnętrzne osłony okien, zazwyczaj drewniane. Z tym zaparowaniem raczej nie pasuje… :D
Dziękuję! Już się obawiałem, że tekst bez jakiegoś rażącego błędu napisałem, a to by dopiero było :)
zabawny pomysł i bardzo przyjemna lektura, choć inspektor marnie skończył. Szkoda też wykorzystywanych wróżek… Że też nie założyły żadnych związków zawodowych?
W zakładzie powinno być co najmniej dziesięć osób dla ZZ. Ale Instytut Ochrony Praw Wróżek? Królewski Doradca ds. Równości? Pełna zgoda, gdzie oni są?!
Powinien powałęsać się tam jakiś wróżbita z wąsami i zrobić porządek!
Anonimowy mężczyzna z wąsami, który “nie jest politykiem tylko wróżbitą” ;)
Jak to się dzieje, że ostatnio w komentarzach Czytelnicy mają takie dobre pomysły na kontynuacje tekstów?
Jak to się dzieje, że ostatnio w komentarzach Czytelnicy mają takie dobre pomysły na kontynuacje tekstów?
Bo dobre opowiadania pobudzają wyobraźnię, o! :D
Sympatyczne :)
Przynoszę radość
Anet, dziękuję
Zaiste, przynosisz radość :)
Wprawdzie to jest “Komentarz w prezencie”, ale Twój tekst, Autorze, naprawdę mi się podoba. Przystępując do zabawy, zastrzegłem się, że nie umiem pisać komentarzy merytorycznych i ten nie będzie taki. Jak wcześniej komentujący mogę jednak napisać, że świetnie połączyłeś fantastykę z urzędniczo-prawnym absurdem. Można się było uśmiechnąć. Tekst byłby długo leżał w kolejce, gdyby nie zabawa. Dobrze się stało, bo poprawił mi więdnący humor (koniec świątecznych dni nie nastraja optymistycznie). Pozdrowienia i poświąteczne życzenia: “Częstych i owocnych wizyt Weny”. :)
Misiu,
cieszę się bardzo, że strzał zabawowy okazał się dla Ciebie przyjemny, tym bardziej, że nie zrobiłem jakiegoś pozytywnego zakończenia, a wiem, że takowe lubisz. Zawsze mówisz, że “nie umiesz pisać komentarzy merytorycznych”, a przecież wyrażasz więcej niż tysiąc słów w prosty sposób, trafiając w sedno z przekazem.
Dzięki wielkie i życzę mimo wszystko relatywnie pozytywnego humoru, na tyle, na ile to możliwe :)
W takie mroczne wieczory, gdy różnorakie widma przeszłości i przyszłości zaglądają przez zaparowane szyby do ciepłych pomieszczeń, a obawy i troski wpełzają ukradkiem do umysłów i serc, widok tak oznaczonego przybytku mógł być kuszący dla przeciętnego, styranego jesienią konsumenta.
Oj. Purpurowo i za długo.
Blondynka zrobiła duże oczy.
– Jestem z urzędu Przeciwmagicznej Interwencji Pracowniczej.
Mylące. W pierwszej sekundzie myślałam, że mówi to blondynka.
Skrzydła do góry, to w pani interesie!
A teraz, zapraszamy do skorzystania z wróżby.
→ A teraz zapraszamy do skorzystania z wróżby.
Wosk, uwolnij się od trosk!
Wspaniałe!
No i co, nie ma się do czego przyczepić. Tekst satysfakcjonująco pięknie napisany. Powiało świeżością, oryginalne i pomysłowe połączenie bajkowości z biurokratyczną surowością. Gładko, zabawnie, przyjemnie. Naprawdę dobry tekst. Poziom między Biblioteką a Piórkiem.
Pozdrawiam serdecznie!
Bez sztuki można przeżyć, ale nie można żyć
Czołem Holly!
Ooo widzę, że Dziń dybry nabrało prezentacji graficznej. Nice
Ja jednak pozostanę przy powitaniach z:
Oj. Purpurowo i za długo.
E no, ale tu przecież ma być purpurowo i za długo. Zastanowię się jeszcze, ale trochę Twoja uwaga mnie utrzymuje w przekonaniu, że to zdanie jest dokładnie takie, jakie ma być.
Mylące. W pierwszej sekundzie myślałam, że mówi to blondynka.
Cytując Leszka Balcerowicza: celne.
→ A teraz zapraszamy do skorzystania z wróżby.
Chcesz powiedzieć, że moje zrobienie oddechu po “a teraz” nie jest przecinkiem?????? Co więcej, chcesz mi powiedzieć, że metoda na “w tym miejscu robię oddech/pauzę przy wypowiedzi” nie jest nieomylną wytyczną interpunkcyjną??????? Kurna, upadają metody na rympał…
Oczywiście zmieniłem
Wspaniałe!
Miło, gdy ktoś fatyguje się do jednego zdania tylko po to, żeby powiedzieć, że jest ono fajne. Naprawdę miło
No i co, nie ma się do czego przyczepić. Tekst satysfakcjonująco pięknie napisany. Powiało świeżością, oryginalne i pomysłowe połączenie bajkowości z biurokratyczną surowością. Gładko, zabawnie, przyjemnie. Naprawdę dobry tekst. Poziom między Biblioteką a Piórkiem.
E no, napiszę coś lepszego na Piórko (albo raczej – może na jakąś nominację chociaż). Tylko wtedy musisz nominować! (*quasi korupcja moment*).
A tak serio, seriutko, to dziękuję, bardzo to miłe, a przecież to skromny tekścik jest.
Pozdrawiam!!!!!
Zabawne, pomysłowe i ładnie napisane. Bardzo udany szorcik, szkoda tylko, że na końcu krwiopijca-zyskożerca wygrywa :(
Dlaczemu nasz język jest taki ciężki
Beeeecki, sięgnąłeś do działalności gospodarczej jeszcze mało poznanej, ale tym bardziej wartej zbadania. Jestem przekonana, że kolejne kontrole nie będą miały się czego czepiać.
Breloki już nigdy nie będą takie jak dawniej. ;)
…wciąż pływała w miarę jednolita figura z zaschniętego wosku. → Mam wrażenie, że pływający w wodzie wosk nie był zaschnięty.
Proponuję: …wciąż pływała w miarę jednolita figura z zastygłego/ zakrzepłego wosku.
Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.
Zakapiorze,
takie to życie jest, że fantastyka czy nie, a krwiopijca-zyskożerca zawsze na górze ;(. Niemniej, cieszę się, że na jego sukcesie mogłem chociaż napisać zjadalny tekst
Reg,
no jak Ty znalazłaś tylko jedno niedociągnięcie, to chyba naprawdę lepszego technicznie tekstu już nigdy nie napiszę ;)
Najwyraźniej trzeba więcej uwagi poświęcać brelokom. Ja akurat przy swoich kluczach mam ludziki lego, ale słowo harcerza, że nie zakląłem tam jakiegoś nieszczęsnego sprzedawcy, czy urzędnika!
Napiszesz, Beeeecki, napiszesz. A każdy nowy tekst będzie lepszy od poprzedniego! :)
A breloki – cóż, nie używam i już nie wiem czy to dobrze, czy źle…
Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.
A każdy nowy tekst będzie lepszy od poprzedniego! :)
Szalone, ale mam nadzieję, że się spełni . Dziękuję za wiarę (i za przeczytanie oczywiście też)!
Może i szalone, ale też całkiem możliwe! :)
Gdyby ci, którzy źle o mnie myślą, wiedzieli co ja o nich myślę, myśleliby o mnie jeszcze gorzej.
